Ιταλία

Πύργος της Πίζας

To πιο must αρχιτεκτονικo μνημείo της Ιταλίας είναι πόλος έλξης εκατοντάδων τουριστών κάθε χρόνο. Βρίσκεται πίσω από το ναό και αποτελεί την τρίτη παλαιότερη κατασκευή στην Πλατεία του Ντουόμο, της Πίζας, μετά τον καθεδρικό ναό και το κυκλικού σχήματος Βαπτιστήριο. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1174 και ολοκληρώθηκε το 1350 και  εμπνευστής του ήταν ο αρχιτέκτονας Μπονάνο ντι Πίζα.

ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ

Μπορούσε να χωρέσει 45.000 θεατές και είχε σχήμα έλλειψης με περιφέρεια 524 μέτρων. Οι διαστάσεις του ήταν τεράστιες: 156 x 188 μέτρα και το ύψος του έφτανε τα 48 μέτρα και είχε 4 ορόφους. Από αυτούς, οι τρεις πρώτοι είχαν αψίδες και ο τέταρτος 40 παράθυρα. Πάνω από τον 4ο όροφο υπήρχε στοά. Ο τελευταίος όροφος προοριζόταν για τις γυναίκες και τις κατώτερες τάξεις των πολιτών, ενώ ο πρώτος για τους επιφανείς πολίτες. Το εσωτερικό του ήταν χωρισμένο σε κερκίδες, ενώ στο κέντρο του είχε κονίστρα που χωριζόταν από τις κερκίδες με ένα ψηλό βάθρο. Κάτω από την κονίστρα βρίσκονταν τα υπόγεια. Εκεί βρίσκονταν τα κλουβιά με τα ζώα, τα οποία μπορούσαν να ανυψωθούν για να ανεβαίνουν τα ζώα στην αρένα, καθώς και οι μηχανικές συσκευές του κτηρίου. Πάνω από την αρένα υπήρχε μια μεγάλη τέντα, προκειμένου οι θεατές να προστατεύονται από τον ήλιο. Οι θεατές έμπαιναν στο κτήριο μέσα από 80 εισόδους, 4 από τις οποίες χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από τους Ρωμαίους γερουσιαστές και άρχοντες. Οι πολλές πύλες έδιναν στο Κολοσσαίο τη δυνατότητα να γεμίσει μέσα σε 15 λεπτά, και να αδειάσει μέσα σε μόλις 5. Στην κονίστρα (αρένα) οδηγούσαν δύο πύλες: η «πύλη της ζώσης σαρκός», από την οποία οι μονομάχοι εισέρχονταν στην αρένα, και η «νεκρική πύλη», από την οποία απομακρύνονταν οι νεκροί της μάχης. Το Κολοσσαίο έμεινε θρυλικό ως το κέντρο των αιμοχαρών θεαμάτων που απολάμβανε η ρωμαϊκή αυλή στην εποχή της παρακμής της. Η ορχήστρα είχε διαμορφωθεί κατάλληλα για να πραγματοποιούνται ναυμαχίες, μονομαχίες και θηριομαχίες τις οποίες χρηματοδοτούσαν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες. Εκεί γίνονταν επίσης μαρτύρια χριστιανών.

ΒΑΤΙΚΑΝΟ

Το Βατικανό είναι ανεξάρτητο κράτος, στη δυτική πλευρά της πόλης της Ρώμης στην Ιταλία και αποτελεί συνέχεια του εκκλησιαστικού (ή και παπικού) κράτους του Μεσαίωνα. Ιδρύθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1929 με τη Συνθήκη του Λατερανού κατά την διάρκεια του Φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι. Χαρακτηρίζεται ως το μικρότερο ανεξάρτητο κράτος, ως προς την έκταση του (0,44 τετρ. χλμ.) και τον πληθυσμό του (σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009) αριθμεί 826 ανθρώπους. Στο Βατικανό εδρεύει η Αγία Έδρα, που αποτελεί το πνευματικό και διοικητικό κέντρο της Καθολικής Εκκλησίας. Η εκλογή του Πάπα γίνεται από κονκλαβιοκαρδιναλίων, οι οποίοι είναι ηλικίας κάτω των 80 ετών.

ΚΑΝΑΛΙ ΒΕΝΕΤΙΑΣ

Το Μεγάλο Κανάλι (Canal Grande) γνωστό και ως καναλάτσο (canalize) είναι το κύριο κανάλι για τις μετακινήσεις. Ξεκινάει από τη λεκάνη του Αγίου Μάρκου και καταλήγει σε μια λίμνη κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό της Αγίας Λουκίας. Έχει μήκος 3,8 χιλ και σχηματίζει με τη διαδρομή του το γράμμα S. Το πλάτος του κυμαίνεται από 30-90 μ. και έχει βάθος περίπου 5μ. Τα κτίρια κατά μήκος του καναλιού, περίπου 170 το σύνολο, έχουν κτιστεί μεταξύ του 13ου αι 18ου αιώνα τα περισσότερα οικοδομήθηκαν από πλούσιες οικογένειες της Βενετίας. Η κίνηση στο κανάλι συντελείται με ιδιωτικές βάρκες, από τα

vaporetti (τα θαλάσσια λεωφορεία), θαλάσσια ταξί και τις διάσημες γόνδολες. Πιστεύεται ότι το Κανάλ Γκράντε ακολουθεί τη διαδρομή ενός αρχαίου ποταμού. Ένας από τους πρώτους οικισμούς άρχισε να αναπτύσσεται στο κανάλι στην ακτή της σημερινής γέφυρας Ριαλτο. Από τον 10ο αιώνα είχε γίνει το κέντρο για το εμπόριο προσφέροντας ένα ασφαλές λιμάνι. Εξ αιτίας αυτού κάποια από τα πρώτα σπίτια του καναλιού ανήκαν σε εμπόρους οι οποίοι ασχολούνταν με το θαλάσσιο εμπόριο. Από το 12ο και 13ο αιώνα τα σπίτια του καναλιού έγιναν πιο διακοσμημένα και συχνά ακολουθούσαν βυζαντινό στυλ. Το Βενετικό βυζαντινό αρχιτεκτονικό στυλ μπορείτε να βρείτε στο παλαιότερο κτίριο του καναλιού, το Ca’ da Mosto, το οποίο είναι ένα palazzo του 13ου αιώνα. Ο βενετικός γοτθικός αρχιτεκτονικός ρυθμός παρατηρείται στα μετέπειτα κτίρια του καναλιού το 15ου αιώνα με εξοχο παράδειγμα το καταπληκτικό Ca’ d’Oro (σπίτι από χρυσό). Τα κτίρια αναγεννησιακού και κλασσικού ρυθμού χτίστηκαν το 17ου αιώνα και τα κτίρια του 17ου αιώνα είναι σε στυλ μπαρόκ. Από τον 18ο αιώνα οι οικοδομήσεις στο Κανάλ Γκράντε έχουν σχεδόν σταματήσει. Παρόλα αυτά τους τελευταίους δύο αιώνες έχουν γίνει σημαντικές ανακαινίσεις για πολλά απ΄αυτά τα ιστορικά κτίρια. Ο καλύτερος τρόπος για να θαυμάσετε το Κανάλ Γκράντε είναι φυσικά να ταξιδέψετε με το vaporetto.